Cegły. No cegły, proszę państwa. Można je wziąć za nogi i pizgnąć kogoś w łeb, bo upozować ich, nawet przy nieskończonych zasobach anielskiej cierpliwości, się nie uda. Nie żebym coś miała do lalek prezentujących możliwości ruchowe kija od szczotki. Co to, to nie. W końcu nawet nieruchawce umieją stać z wdziękiem. Na przykład lalki z serii jeansowej (popatrzcie tutaj – „link do dobrego przykładu”). Ale niskobudżetowym wypustom Mattela ostatnich miesięcy nawet tego poskąpiono.

 

Bricks. Today we’re talking about bricks, my dear ladies and gentlemen. You can take them in your hands and hit somebody on the head. You won’t pose them no matter how hard you try, because they are motionless, just like a brush for sweeping the floor. They lack the slightest grain of grace. They were released not so long ago by Mattel. Ahhh, Mattel! I shall never understand your policy. You are capable of creating beauty and causing disappointment at the same time.

 

Ale od początku. Niech ta blognotka ma ręce i nogi. Cóż z tego, że wszystkie lewe.

 

In order to understand what we’re talking about we need to take a short leap into the past. 

 

No więc byłam ja w pewnym hipermarkecie, w celu zakupienia chleba, sera, mlika, kartofli, mandarynek, pianki do golenia i kilku innych rzeczy, niezbędnych do przeżycia w miejskiej dżungli. Sklep wielki, półek mnóstwo, no labirynt. Po wejściu, kierując się zapachem, lazłam po najkrótszej trasie do stoisk z pieczywem i zupełnie nie wiem jak to się stało, że zabrnęłam na dział zabawkowy. Może zadziałała podświadomość a może teraz lale psiukają chlebnym zapachem? Kto by tam hipermarkiety pojął?

 

One day I went to a nearby megamall to do the shopping. I carried a list of products: bread, butter, milk, tangerines, and some other boring things you need to buy if you want to stay alive in the city jungle.

All supermarkets are the same – lots of people and shelves, lots of everything to choose from and, of course an alley of toys.

Being a dolly addict means that I have to visit this part of the shop every time when I’m shopping so I headed there straight away.

 

No ale. Zalazłam. Rozejrzałam się po półkach. Wbudowany w narząd wzroku radar namierzył łup w czasie krótszym niż trzy minuty. Nie wiem, czy ta umiejętność to dar, czy przekleństwo, bo jak już coś wpadnie w oko, to nie chce wyłazić.

 

I spotted her the moment I started scanning the shelves. Doll collectors must have some kind of a radar installed in their eyes, and I do too, cause I always find something that attracts me almost instantly. It was no different this time – I looked at her, she looked at me, I uttered: „You are beautiful!”, she suggested that I should take her home with me and that’s how the story began.

 

 

Moje poczucie konsekwencji, karmione deklaracją „nie kupuję barbiowatych” kwiliło z żalu jak dziecię, gdyżem ją kładła do koszyka …

 

My sense of consquence cried quietly in some gloomy, dark corner of the shop when I was placing her in my cart. I broke the rule of not buying Mattel dolls yet again. When it comes to keeping promises I’m lower than a cockroach …

 

Na mattelki paczam zazwyczaj krzywym okiem, ale była sobota, słonko świeciło, ptaszki śpiewały, to i oko mi się wyprostowało. A lepiej byłoby, gdyby nadal patrzyło zezulcem. Bo przygarnęłam bubel.

 

I should have left her where I found her, but no, I had to act like a big, stubborn ox! I guess I’ll never learn that impulsive decisions are the worst.

 

Lalka jest śliczna z twarzy i patrzy tak rozbrajająco, że byłabym skłonna ją uniewinnić nawet, gdyby okazało się, że lata po nocy z boomboxem na ramieniu i wyśpiewuje na cały głos hity disco-polo. To byłoby jeszcze do zniesienia. Nie do zaakceptowania natomiast jest to, że tak ładna buźka została nasadzona na ciało pozbawione choćby krzty naturalności. To, co kryje się pod jej sukienką, to poza „na baczność” w połączeniu z pozą „rączki na kołdrze”. Oj śtiwna óna, śtiwna, asz mi się nusz w kieszeniuszce roztworzył. Popatrzcie zresztą sami i urońcie kryształową łzę:

 

The doll is a cutie. The combination of porcelain-like skin and natural make-up makes her an eye-candy. It would be better, though, if she was sold in the form of a separate head, because her body is a totally different story. It’s stiff and lacks basic articulation. It reminds me of cheap Barbie clones. It’s something to be ashamed of. Just look at it. Isn’t it awful? She can’t do much. In fact, she can’t even sit down gracefully. What a trashy body! I have no words for that.

 

 

No ale stało się. Bubel zasilił szeregi moich nieruchawców, których jest teraz trójca. Dwa nieruchawce zastygłe na wieczność z ręką przy biodrze i „Neko”, która po mojemu śmiało mogłaby występować w reklamach trumien. To się towarzystwo paralityczne zebrało …

Marzy mi się, że Mattel wypuści kiedyś serię bezgłowych, gołych ciał w różnych kolorach. Żeby można było pozamieniać kadłubki wszystkim sztywniakom i sztywniaczkom, które ślicznymi oczkami błagają o zmiłowanie. Takie pobożne życzenie pewnie się nie ziści, ale może czeka nas cud? Kto wie, kto wie ? 🙂

 

Having written the above I need to confess that despite all of her flaws I still find her a charming doll. I think that she’ll be stunning replanted on anarticulated body. At the time being she stays in the company of the other  spastic dolls and waits for a transplant.

Isn’t it sad that in order to have a pretty doll I’ll have to rob another one of her body? Mattel should introduce a line of headless bodies into their merchandise. It would make collectors’ lives a lot easier.

 

Pozostałe nieruchawce w liczbie dwa/The remaining dolls with limited movability on my shelves:

 

 

 

 

Szczerze mówiąc, dzisiaj miała być notka poświęcona dalszym odpowiedziom w Liebster award, ale zacukałam się na amen – kompletnie mi nie idzie pisanie odpowiedzi. Za dużo było ostatnio liebsterów na blogach i chyba doznałam przesytu. Czekam więc na odblokowanie umysłu i zmianę nastroju 🙂 W międzyczasie zamęczam aparat fotograficzny sesjami lalkowymi, takimi jak ta poniżej 😛

 

Sorry if today’s note lacks sense. I was supposed to answer the rest of your questions in Liebster award game, but recently my brain doesn’t work properly. It got blocked and doesn’t feel like continuing the game. Maybe that’s because it was so popular recently. I got fed up with it and I’ll have to wait it out. In the meantime I take a lot of photos of my dolls, trying to master the camera.

 

 

 

 

 

Zakupy w sieci są jak rosyjska ruletka. Zdarza się, że trafimy na świetnego sprzedawcę, który traktuje klientów z wielkim szacunkiem i stara się stanąć na głowie, żeby wszystko przebiegało jak najsprawniej, ale można też naciąć się na osobników z ciemnej strony mocy. Dziś będę pisać i o jednych i o drugich. Na pierwszy ogień pójdą „ci źli”. Szkoda, że nie będą to sympatyczni złoczyńcy w typie Leona Zawodowca.

Buying over the Internet is like playing the russian roulette. We all want to buy from responsible sellers, who care about their clients, but we’re also aware that we might easily be duped by the dishonest ones. I wish there were some reliable ways to tell the honest eBayers from the fraudsters. If I had known them maybe I would have managed to avoid one rather unpleasant experience.
Today I’ll write about both types of sellers. Let me start with the „bad guys”. It’s a pity that they have nothing to do with the likable villains such as Leon the professional.

Otóż jakiś czas temu firma Phicen zaproponowała swoim fanom zupełnie nowe figurki dziewcząt. Oj, jakie one były ładne, szczególnie długowłosa panienka z dużym biustem! Jej twarz przywodziła mi na myśl piękną Angelinę Jolie. No i jakie ona miała ciało! Żadna z moich dziewuszek nie mogła (i nadal nie może) poszczycić się tak apetyczną figurą.

Some time ago a company from Hong Kong, operating under the trade name of „Phicen Ltd.” released a new set of female action figures. There were two dolls to chose from – a lovely Asian girl with a small chest and a brown-haired beauty with a large bust. The latter totally looked like Angelina Jolie and had a perfect, curvy body. She was simply amazing!

 

 

Obydwie fotografie są własnością firmy Phicen Ltd/Both photos are the property of Phicen Ltd.

 

 

Lalka zrobiła na mnie wielkie wrażenie i postanowiłam złamać dla niej swoją zasadę nie kupowania figurek-dziewcząt. Z jej powodu pogodziłam się też z koniecznością dokupienia stroju, ponieważ plastikowa seksbomba została wydana w skąpym bikini i bez butów. Myślę, że w ubranku, które dla niej wybrałam mogłaby wyglądać  zabójczo. Mogłaby, ale nie będzie, bo „Angelina” nigdy do mnie nie dotarła.

„Angelina” made a great impression on me and because of that I decided to break my crown rule of not buying female action figures. I even came to terms with the fact that I’d have to buy some clothes and shoes for her as the producer provided her only with a flirty swimsuit. Fabric shortage, maybe?

Po kilkunastu dniach mentalnego boksowania się (Czyliż naprawdę jej pożądam? Po co mi ona? A może to pierwsze objawy choroby psychicznej?) poddałam się chciejstwu, kliknęłam „kup teraz” i westchnęłam z ulgą. Kości zostały rzucone, pozostało czekać. Czekałam, czekałam i czekałam. A gdy upłynął termin, w którym lalka powinna była do mnie trafić, zażądałam wyjaśnień od sprzedawcy. Na moje pytanie odpowiedziała cisza. Wysłałam e-mail jeszcze raz i jeszcze raz, tylko po to, żeby upewnić się, że po drugiej stronie nie ma nikogo, kto chciałby ze mną rozmawiać. W końcu dałam za wygraną i poprosiłam o arbitraż serwis eBay. Dzięki jego szybkiej interwencji udało mi się odzyskać wpłaconą kwotę.

After a few days of running a mental marathon (Do I really want her? Why do I want her? Is there any reason why I should have her?) I gave up, clicked the „buy now buton” and sighed with relief. The die has been cast and the only thing I could do was to wait until the doll arrived. I’m usually quite patient when it comes to waiting but after 2 months of not hearing fom the seller and not getting the tracking number I’ve had enough. I tried to reach my silent trade partner by e-mail and clarify the situation, but it didn’t work at all. Finally I asked eBay experts to step in and help me resolve the problem.

Ponieważ lalka nadal nie chciała mi wypaść z głowy zamówiłam ją u innego sprzedawcy. Jak na złość historia się powtórzyła. Co za złośliwość losu! Wściekłam się i darowałam sobie bestię. Skoro nie chciała do mnie przyjechać, to i ja nie miałam zamiaru za nią ganiać. Być może ktoś inny postąpiłby w myśl porzekadła „do trzech razy sztuka”, ale mnie dwa nieprzyjemne doświadczenia wystarczyły. Obraziłam się na sprzedawców i na samą lalkę. Myślę, że jakiś czas pojawi się jakaś figurka, która przyćmi „Angelinę” urodą i będzie dostępniejsza.

After the first failure I should have given up on „Angie” but as I couldn’t get her out of my mind I ordered her from a different seler and … the story repeated itself. The irony of the situation decided to bite me hard. I’ve lost my cool and shut the door of my craving with a bang. Some say that „three times is the charm”, but I didn’t have enough patience to try again. I crossed out „Angie” from my wishlist and I don’t regret it. I’m positive that some day I’ll find another female action figure that I will like better than her.

 

Tyle o przykrościach. Teraz będzie na wesoło.
Zbierając swój dream-team, składający się z chłopaków BJD, nie miałam wątpliwości, że będę chciała do niego włączyć lalkę autorską od dwuosobowego zespołu artystów, pieczętujących się marką Simply Divine. Ta lalka to właściwie tylko główka, do której można dobrać ciało od kilku popularnych firm.

These were the negatives. Let’s now move to the brighter side of the moon.

While building up my BJD dream team I had no doubts that I wanted to enrich it with Thomas by Simply Divine. I’m in love with all their projects and I think that they haven’t produced a single ugly doll. They must be some kind of a beauty zone 🙂

Ponieważ w przypadku projektów autorskich nigdy nie wiadomo, czy dany model za chwilę nie zostanie wycofany ze sprzedaży, więc zamawiałam łepek jak najśpieszniej. Tym razem nie było żadnych kłopotów z porozumieniem się ze sprzedawcą. Zaraz po wpłacie dostałam numer trackingowy, więc czekałam spokojnie. Mina zrzedła mi dopiero po otwarciu pudełka – w środku znalazłam wyczekaną główkę z oderwanym zaczepem, mocującym część twarzową z częścią czaszkową. Przypuszczam, że paczka była okrutnie poniewierana podczas transportu. Prawdopodobnie upadła ze znacznej wysokości lub ktoś rzucił na nią coś ciężkiego. Jaka nie byłaby przyczyna uszczerbku, nie umniejszała ona mojego smutku z powodu zepsutego łebka.

In case of private art initiatives it’s very likely that a particular project will not last long. In other words – the release periods of handmade dolls are usually short. If you don’t grab the one you want quickly enough you might not have another chance to do it. Knowing all of that I ordered Thomas’ head* as soon as it was possible (* – Simply Divine don’t produce bodies, only heads). This time I didn’t have the slightest problem with contacting the seller or getting the tracking numer. Soon the small package containing my treasure was in my hands. I was beaming with happiness. And then I opened the box to see that the head inside had been broken. I think that the courier must have riden roughshod over the parcel during the delivery or maybe someone dropped the box. Whatever the reason the facts were simple – I had a damaged item and no idea what to do next.

Szukając pomocy zwróciłam się do sprzedawczyni. Zapytałam, czy połamane części można skleić. Okazało się, że ona nigdy nie próbowała tego robić i nie umie mi udzielić żadnej porady w kwestii ewentualnych napraw. Jednak, aby nie zostawiać klienta z kłopotem, obiecała mi wysłać drugą główkę. Zupełnie za darmo, w ramach przeprosin! Za coś, co było najprawdopodobniej winą nieuważnego kuriera!

Looking for help and advice I immediatelly informed Simply Divine about the problem. I hoped to get information how to mend the damage. I didn’t expect the seller to cast another head and send it to me for free! Now that’s what I call honesty!

To chyba pierwszy przypadek, gdy sprzedawca zachował się tak uprzejmie. Główka numer dwa dotarła do mnie w ekspresowym tempie – i co tu dużo mówić, była piękna. W dodatku przedstawicielka firmy zaproponowała mi, abym zatrzymała główkę numer 1, którą wbrew jej obawom dało się naprawić. Dokonał tego człowiek, ratujący na co dzień potrzaskane, porcelanowe cacuszka.

It was the first time when I met such responsible tradespersons. The second head reached my location in less than no time. Aditionally the owner of Simply Divive strongly suggested that I kept the first one too. Thanks to the help of my old friend, experienced in fixing broken porcelain figurines and pottery I was able to mend it. Now it looks like a brand new one.

Dzięki wielkiemu sercu artystek z Simply Divine mam teraz dwa piękne łebki, których będę mogła wymiennie używać. Główki będą rezydować na jednym ciele, które (tfu, tfu, trzy razy odpukuję w niemalowane) już się produkuje w dalekim świecie i (daj Boże!) dotrze do mnie bez przygód 🙂

Owing to the kindness of Simply Divine team I now have two lovely heads instead of just one and a strong belief in my heart, that our planet is a magical place at times.

 

 

 

 

 

 

 

Skoro Robinson mógł mieć swojego Piętaszka, to ja mogę Stycznia(szka). Styczeń jest żywicznym drągalem od firmy Granado, która jako pierwsza zainfekowała mnie wirusem BJD, zamieszczając w sieci zdjęcia promocyjne swoich lalek. A że ma na garnuszku mistrza od aparatu, więc zdjęcia te są niebezpieczne dla wzrokowców. Raz się człowiek na nie za długo zagapi i wpada w sidła chcicy jak śliwka w kompot.

Since Robinson Crusoe named his best friend „Friday” I can see no reason why I can’t name mine „January”. January is a ball-jointed doll by Granado, my favourite BJD company of all time. My first big doll came from them and they are the ones responsible for infecting me with the BJD virus. The most besetting of their sins, however, is that they co-work with a very talented photographer, which means that they produce dreamy promo photos.

Dobre zdjęcie to dla mnie nieodparty wabik, na który zawsze się złapię, choć wiem, że aparat często przekłamuje rzeczywistość i że odpowiednie oświetlenie i scenografia robią cuda. Jednak kiedy przylgnę oczami do czegoś urodziwego, to nikt mi nie wytłumaczy, że na żywo to coś może wyglądać pospolicie. Po prostu mózg zamyka klapkę odpowiedzialną za logiczne myślenie i nic tu już nie pomoże. Nic a nic.

A good photo is an irresistible bait for me, even though I’m aware that camera images are often deceiving, just like advertisements. Good lighting and backround work wonders and can make something very common look extraordinary. That’s where I usually get caught. The eye pumps beauty straight to the heart – and boom!- suddenly I can’t stop thinking about a new doll.

 

 

Nieodparty wabik bywa groźny … dla portfela/The irresistible bait can be dangerous … for your wallet

 

 

Tu prosty przykład z życia codziennego – „biała Desiree” od Mattel. Tak wygląda w pudełku:

 

Let me give you an example of such a catch. Do you know the „white” Desiree by Mattel?:

 

 

 

 Źródło/Source

 

 

Ciekawa i nietypowa. Zapewne warta przygarnięcia. Równocześnie nie posiadająca żadnych cech, które by mnie do niej przekonały.

A tutaj identyczna lalka w obiektywie zdolnego fotografa – mimo tego, że patrzymy na ten sam model, to wydaje się on nieporównanie ładniejszy. I jeśli jeszcze kilka sekund temu Desiree była dla mnie nudnym kawałkiem plastiku, tak teraz widzę w niej śliczną i chciejną zabawkę. Co te fotograficzne tricki robią z człowieka!

 

She’s cute and I think that she might be worth having. Unfortunatelly the way she looks doesn’t appeal to me. But (why does there always have to be a „but”), she can look differently, given that she had been photographed by someone who knows the right tricks. As I said before – a good photo transforms an ugly duckling into a beautiful swan.

All right, we’ve seen the duckling. Now it’s time for the swan. Of course it’s still the same doll, but now she’s at least twice as attractive and it’s all just because of a good picture: 

 

 

 Źródło/Source

 

Z powyższego można wyprowadzić następujące równanie: Stary Zgred + dobra fotka = fatalne zauroczenie.

 

Styczeń oczywiście miał ładne zdjęcia, a nawet całkiem dużo ładnych zdjęć. Mój wzrok zgubił się wśród nich niczym podróżny w lesie. Taki, co to nigdy nie wraca do domu, a jego żona na próżno czeka z obiadem.

Żeby nie być gołosłowną, pokażę Wam, co mnie tak wciągnęło:

 

 

The above can be summarized with the following equation: Stary Zgred + a nice photo = a fatal attraction

 

 

Of course January had many good promo pictures. My hungry gaze got lost among them like Hansel and Gretel got lost in the forest where the witch dwelled. Here they are – the reason of my downfall:

 

 

Źródło/Source

 

 

Długie włosy, kaprawe ślipia, korona na łbie i koronki pod szyją – tyle wystarczyło, żeby mnie zawojować. Od razu wiedziałam, że jeśli uda mi się go zdobyć, to nigdy w życiu nie wypuszczę go z rąk. Mój ci on. Tak zadecydowało przeznaczenie 🙂

 

 

Long hair, the mischievous glint in his eyes and a few lacy parts of his outfit were enough to win me over. I immediately knew that he’s gonna be mine. I was even ready to fight for him if necessary. I polished my armor, sharpened my sword and waited for the dragon to appear. Luckily this time it decided not to bother its ugly head with a battle (in other words – this time the customs office decided not to charge any fees).

 

 

Styczeń nie bardzo miał szansę na tak wybajerzone ciuchy jak prototyp z powyższego zdjęcia, ale czy to ważne w czym chłop chadza? Grunt, żeby nie śmierdziało i nie było (za bardzo) dziurawe. Wierzcie mi, wiem co mówię. Pracuję na Uniwerku i wiem jak bardzo boli, gdy w twoim biurze składa wizytę naukowiec, który dla dobra prowadzonego eksperymentu siedział przez dwa dni w laboratorium, śledząc jak jakaś machina robiła „ping” albo „plam” i ani się w tym czasie nie mył ani nie wietrzył. Zaprawdę, w takiej sytuacji otwarcie okna i zrobienie przeciągu nie jest wystarczające!

 

 

My January does not have as fancy clothes as the prototype in the above picture, but honestly, I never planned to turn him into a romantic prince. A simple man in simple clothes is enough for me. I got easily intimidated while in company of someone who’s too flashy. I’m a meek one 🙂

Naaah, I’m just kidding.  I would love to get such an outfit for January if possible, but I haven’t seen anything similar on the Internet. Besides, I got used to him wearing a hoodie. I’m a hoodie lady myself, so I guess he mirrors my tastes somehow.

 

 

 

* * *

 

 

* * *

 

* * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

 * * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

 

Styczeń „od zawsze” miał być towarzyszem dla Larwy, więc po zjechaniu na włości od razu wpakował się na półkę obok opalonego paskuda, co ten przyjął z szerokim uśmiechem. W końcu naczekał się na kolegę dobre półtora roku. Ja wiem, że to są dwa chłopy i że znów promuję nieobyczajne wartości, ale sęk w tym, że u mnie z babami dość krucho. Jeśli męska obsada chce się do kogoś poprzytulać, to tylko do siebie nawzajem, albo w ostateczności do mnie, bo nie ma innych opcji do wyboru.

January has been assigned to play the role of Larva’s friend and partner since forever, so immediately after the arrival he moved in Larva’s shelf. The tanned guy was more than happy to welcome him – he had waited for January for over 18 months.

I hope that you won’t be disgusted with the pictures below as they depict two cuddling guys, but let’s be honest – they don’t have the slightest chance of romancing with BJD ladies, as I don’t own a single female doll of their kind. They have no choice but to snuggle up to each other.

 

 

 

 

* * *

 

 

O rety, rety, ależ mi się brzydko rok rozpoczyna! Doprawdy, paskudnie. Ohydniej już chyba nie można. Chyba. Jeśli można, to wolę o tym nie wiedzieć. Brak informacji jest taki błogi 

 

Ale do rzeczy – dawno, dawno temu, szukając w serwisie Flickr zdjęć programowo brzydkich lalek natknęłam się na niejakie „Chicz girls”. Były tak paskudne, że aż mi się lewe oko załzawiło z wrażenia i natychmiast wzięłam się za przegrzebywanie netu, żeby zaczerpnąć o nich trochę wiedzy. Rezultat przegrzebek był lichy – garstka zdjęć promocyjnych i tyci, tyciuteńki zestaw fotek ownerskich.

 

A teraz łobrazecki z sieci, coby udowodnić powyższe:

 

My, oh my! The first days of the New Year will be marked by something very ugly. It’s a real eyesore and I highly doubt if it would be easy to find something equally repugnant. If you don’t believe me, please give me a few minutes, so that I can tell you about Chicz girls – probably the most creepy fashion dolls that you have ever seen.

 

I came across their pictures while browsing through the resources of Flickr and instantly got captivated by their unusual appearance. I thought that I would dig into tons of information about them on the net, but nope, I only managed to find a handful of pictures provided by their producer and a few shots taken by their owners. No proper description or a decent review of these dolls whatsoever. Hmm, that was strange. Such ugly dolls deserve at least some attention, don’t they?

 

A bunch of pictures found on the net in order to picture the above:

 

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

 

Co prawda laleczki nie są jakoś zupełnie nieznane, bo co jakiś czas na blogach i na lalkowych forach wypływają o nich wzmianki, ale jak do tej pory nikt ich chyba porządnie nie opisał ani nie obfotografował. Jakoś mnie to nie dziwi, bo mam wrażenie, że zbyt długie przebywanie w ich towarzystwie, pisanie o nich lub patrzenie w ich przeraźliwe ślepiszcza może istotnie nadwyrężyć zdrowie psychiczne 

 

Z tego powodu przemknę przez dzisiejszą notkę jak Halny przez portki górala – szybko i mam nadzieję, zwinnie. A teraz zbierzcie się na odwagę, nadciągają moje potwory!

 

Although Chicz girls are not completely unknown among doll collectors it seems that they have never earned the right to a decent review or a photo session. Somehow it doesn’t surprize me. If you look at them for too long you start to shiver internally, because they give you the creeps. It’s as if someone was walking over your grave. In other words – you feel a little eerie just being near them.

 

Because of that feature of theirs I’ll try to keep this blog’s entry as short as possible. I don’t want to expose any of my readers to unnecessary danger 🙂

 

And now brace yourselves – you’re gonna see my creepsters in a moment:

 

* * *

 

I oto one – w całej obrzydliwości swojego zezowatego jestestwa (że już o zdzirowatym makijażu nie wspomnę). Ludzie twierdzą, że tym lalkom należy się honorowe miejsce w top ten najbrzydszych lalek świata i w pełni popieram to zdanie. Z bliska widać, że to chodzące nieszczęścia – nie dość że zezowate, to jeszcze mają wodogłowie. Horror, prawdziwy horror!

 

Please meet my infamous Chicz girls in all their wonky-eyed glory (not to mention the makeup disaster). People say that they deserve to be in the top ten of the most ugly fashion dolls ever and I fully support that notion. These dolls are like a total train wreck – at the first sight of them you literally gasp with horror. 

 

Paskudztwa nadciągnęły ku mnie z serwisu OLX, który jest kopalnią wszelkiego rodzaju dziwactw i cudactw. Obie Chicze wegetowały tam dłuższy czas, niczym biedne sierotki, czekające na nową mamusię, która je pokocha. Co prawda słowo „mamusia” i „ukochać” nie za bardzo mi do nich pasuje, bo ile bym się nie zmuszała, to i tak nie daję rady, ale uznajmy, że czuję w stosunku do nich coś będącego cieniem sympatii. Myślę, że ta żałosna namiastka uczucia wynika z tego, że wszędzie, gdzie bym się nie obróciła, widziałam niepochlebne opinie na ich temat, więc trochę mi ich żal, co przekłada się na podejście: „A niech tam, skoro już je do siebie ściągnęłam, to niech zostaną!”

 

Both nasties came to me from OLX (polish online sales service), which is a shrine of second hand items: clothes, books, toys and furniture. Most of the things for sale are really strage, but sometimes you’re able to find a real treasure among the rubbish.

The blonde and the dark-haired one have been put up for auction for quite a long time, and they patiently waited for someone to come to their rescue. Such clever and prescient girls they prooved to be! Indeed there was a fine specimen of the crouching mooncalf, hidden birdbrain, who wanted to take a closer look at them, and I happen to know that person very well. I see her in the mirror on a regular basis.

 

* * *

 * * *

* * *

 

Spoglądając na Chicze, widzę przede wszystkim zmarnowany potencjał. Lalki są wykonane po taniości a do tego nijako i niechlujnie. W dodatku nie wiadomo do kogo miały być skierowane. Do dzieci? Nie, bo za brzydkie. Do miłośników filmów o obcych z kosmosu? Nie, co obcy nie nosili „balowych” sukienek. Czyżby więc … do śmietnika?

 

Średniej jakości plastik, puszące się włosy i siepiące się sukienki – czyli combo wszystkiego, co składa się na zjawisko o nazwie „ależ to paskudztwo, komu się chciało toto produkować?”. A jednak to furda w porównaniu z wyglądem głów – nie dość, że przypominają garnki nasadzone na żerdzie w płocie, to jeszcze są to garnki o twarzach jak z sennego koszmaru. Sposób, w jaki Chiczuchony patrzą na świat przyprawia mnie o ciarki na grzbiecie. Co one też knują w tych wielgaśnych łbach? Bez wątpienia jest to coś, co przyśpieszy Ragnarok.

 

Brzydkie są, bez dwóch zdań. No paskudne. Mamma mia, na co mi były takie ohydogenne paskudztwa?

 

When I look at my Chicz girls I can see a wasted potential. There are so many cute big-headed dolls, that it’s a shame that such ugly ducklings exist. I wonder who was their target. Children? Impossible – the dolls are too ugly and scary for the small ones. Grown up collectors? Unlikely. There are not so many hoarders who hunt for cheap knock-offs. The trash bin? (Wait, I think we have a winner).

 

These girls are a combo of the worst available features – their bodies are made of poor quality plastic, their dresses hardly resemble any decent clothes, but the worst thing of all is that the tiny trunks have been crowned with ridiculously unattractive heads. The way they look makes you want to bash your head against the nearest flat surface. Because of their wonky eyes the dolls can’t look straight and it gives the impression that they’re secretly planning something devised to accomplish an evil or treacherous act. 

 

They are ugly and sinister. I don’t have the faintest idea why would I want to have them. I must have gone through a total eclipse of the common sence while taking the decision of geting the Chiczes. There’s no other explanation, is there? 😉

 

* * *

* * *

* * *

* * *

* * *

Źle się dzieje w państwie duńskim! Zaprawdę źle, bo zaczęłam oglądać w sieci zdjęcia Pullipów, co do których wykazywałam dotychczas zupełną obojętność. Ale im bardziej w las tym więcej lalek, a biedny Czerwony Kapturek, alias Stary Zgred, jest wyjątkowo nieodporny na pokusy. Nie to, żeby pożądał jakiegoś Pullipa, ale jednak czuje w kościach, że kiedyś chcica wzniesie w górę swój paskudny łeb i zawyje w głos: „Kcem! Daj mi! Kcem!”. To jak przeczucie zbliżającej się burzy – niby wszystko jest w porządku, ale na wszelki wypadek człowiek chowa się pod dach, żeby nie oberwać piorunem.

 

 

Dear all, I’m afraid that I’m going crazy again. Some time ago I browsed throught the pictures of Pullip dolls on the Internet and to my horror – I liked quite many of them. The times, they are a changin, as Bob Dylan sings! Is it the beginning of the Pullip era for me? I don’t know. I just don’t know and it confuses me a lot! Over the years I’ve learned that I’m not immune to the charm of big-headed dolls, which means that Pullips might soon become the dwellers of my house. If only it was possible to get vaccinated and stop liking them. Unfortunatelly the future is quite clear and I can already picture myself losing a battle with Pullips – one day my hunger will rear its ugly head and roar: „You! Buy! Now!” and I’m not sure if I’ll be able to ignore this calling.

 

 

Na razie staram się mocno trwać na antypullipowej barykadzie. Robię to w pozycji nieeleganckiej, okrakiem, bo przecież dałam sobie wleźć na łeb Taśkom, czyli przedstawicielom tej samej lalkowej rodziny. Wierzę, że póki jestem im wierna, to zakażenie jun-planningową zarazą nie posunie się dalej. Na wszelki wypadek spluwam od czasu do czasu przez lewe ramię: „Tfu, tfu, tfu!” (No i czemu ja się dziwię, że ściana z lewej strony taka zafafluniona?).

As for now I try to be strong and stay on the right track, even though I let the temptation cloud my head from time to time. As you might remember, I let myself to be swallowed by a passion for Taeyang dolls, which belong to the Pullip family, so you might say that I’ve already started to flirt with Pullips somehow. My only explanation is that Taes are boys, and that at the beginning of my downfall I was naive enough to think the following way: „Give it a month or two, girl, and you’ll be singing a different tune. You’ll forget about these dolls completely”. My wishful thinking had no effect though.

 

 

Taśkowie, początkowo w liczbie „jeden”, jakimś niepojętym sposobem wypączkowali w grupę, przekraczającą liczebę łap mojego psa po dodaniu do niej odnóży kota sąsiadów. To sporo jak na moje warunki przestrzenne. W przypadku, jeśli na włości zjedzie jeszcze jeden Taeyang, to będę musiała pozbyć się jakiejś mniej lubianej lalki, bo witryna z zabawkami pęka już w szwach. Z tą witryną to w ogóle zabawna sprawa. Na początku myślałam, że zmieści się do niej naprawdę dużo tatałajstwa, ale widzę wyraźnie, że były to jeno pobożne życzenia. I tak mam szczęście, że udało mi się do niej wtłoczyć Kapelusznika.

Taeyang Seiran, that was supposed to be the only big-headed doll in my collection, soon brought in his kinfolk and suddenly, instead of just one Tae I had a flock of nine. Together they occupy most of the space on one of the shelves of my dolly display cabinet and if I shall buy another Tae, there won’t be any room left for the other dolls who currently reside there. I don’t know how could I have chosen such a small cabinet for so many dollies Just a few months ago I was sure that it was perfect in size and cubage, but now I can see clearly that the storage space it offers is far too small for the actual needs. I wish I could blow it up just like a balloon to make it bigger! Luckily it’s still big enough to invite one more Tae over. I would have been sad if he had to stay away from the rest of the boys.

 

 

 

 

Kapelusznik to mój najbardziej kolorowy Taś. Imię, jak się już pewnie wszyscy domyślili, nosi nieprzypadkowe, bo należy do lalkowej serii nawiązującej do książki Lewisa Carrolla – „Alicja w krainie czarów”.

The name of the blue haired guy is „Mad Hatter”. No wonder – he was made as an incarnation of a fictional character from the book by Lewis Carroll – „Alice in Wonderland”.

 

 

 

 

* * *

 

 

* * *

 

 

 

Chwała twórcom mojego Taśka, że nie uczynili go na obraz i podobieństwo rysunkowego oryginału, powołanego do życia przez John’a Tenniela. Rysunkowy Kapelusznik był dla mnie zawsze trochę straszny, a ten zabawkowy jest śmiszny i przypomina mi wtłoczoną w zielony surdut kajzerkę. Pstrokacizna jego stroju aż bije po oczach, ale to właśnie dlatego tak głośno piszczałam z podniecenia, kiedy dojechał do domu i mogłam go zmacać. Nawet nie śmiem myśleć o tym, by go rozebrać z oryginalnych szmatek, gdzieżby tam! W stadzie przyda się taki kolorowy kogucik 🙂

I’m so glad that my Tae doesn’t bear much resemblance to the Hatter known from the illustrations by Sir John Tenniel, as I’ve always considered him a little scary. The toy-Hatter looks like a cheeky, lovable brat or a yummy kaiser roll dressed in green 🙂 When I saw him for the first time I squealed from joy. Is it very wrong for me to lust after such a colorful, roguish doll?

 

 

 

 

* * *

 

 

 

* * *

 

 

 

 

Wśród moich znajomych Tasiowie nieodmiennie kojarzą się z dziewuszkami. Dlatego pytanie: „Dlaczego ta laleczka jest przebrana za chłopca?” uznaję za tekst kanoniczny. Tak się do niego przyzwyczaiłam, że już nawet nie zaprzeczam. Jeśli ktoś będzie szczęśliwszy, bo ma okazję powydziwiać nad dziewuszką przebraną w męskie szmatki, to proszę bardzo. Dla zmyłki przebrałam nawet jednego swojego Tasiołka za babę – dostał spódnicę i „szkolną” bluzeczkę. Stoi sobie na półce, udając dziewczyninę i gdyby nie zbyt muskularne nogi, to mógłby za taką uchodzić.

My friends claim that this particular Tae must be a girl, because no boy would agree to wear the clothes he does. I don’t object, because in my opinion Hatter really looks super girlish. Besides, I got used to such remarks. Moreover, in order to feed the hunger of my friends for girl-dolls, I redressed on of my Taes in a girly school uniform and it suits him just fine. I hope to show this transformation to you in one of the upcoming blog notes. 

 

 

 

 

 

Przy okazji pisania dzisiejszej notki zauważyłam, że nie mam w domu żadnego kapelusza. W szufladach szaf zalega cała masa czapek zimowych, czapek jesiennych i czapeczek z daszkiem, a kapelusza z rondem nie uświadczysz! A jeszcze dwa pokolenia wstecz, nasze babcie, wychodząc z domu, nie ośmielały się pokazać ludziom z odkrytą głową, bo było to uznawane za nieobyczajne. Babcie babciami, a ja jednak wolę dzisiejsze, bardziej praktyczne czasy. Choć fajnie byłoby od czasu do czasu zobaczyć na ulicach rój pań w wymyślnych nakryciach głowy.

While creating today’s entry I noticed that I don’t have any hats at home! I collect beanies, caps and berets, but I’m not used to wearing brimmed headwear. And to think that a hundred years ago our grandmothers wouldn’t dare to leave the house bareheaded and had at least one elegant hat to cover their hair with. Is it a pity that today we choose more informal style of clothing? I don’t think so. Given a choice I’ll always opt for a stylish cap rather than a hat, even if it’s a lovely fantasy hat, that looks like the one owned by Mad Hatter.  

 

 

 

 

Zaczniemy od pytania.

Która z zaprezentowanych niżej postaci podoba Wam się bardziej i chcielibyście ją mieć w formie lalkowej?

Ok, we’re gonna start with a question.

Which of the persons/characters presented below you would like to have as a doll?

1. Scarlett Johansson

2. Freddie Kruger

 

Poza niezaprzeczalną fotogenicznością tej dwójki nic nie łączy, bo w jednym filmie jeszcze nie udało im się spotkać. Scarlett jest słodka i śliczna, Freddie – powabny inaczej. I – bum, cyk, cyk, dziś będzie właśnie o tym.

O ładności, a konkretniej o jej braku.

They don’t have much in common apart from being quite photogenic. Scarlett is a sex bomb while Freddie couldn’t be further from being cute than he is now. So what’s the point in comparing these two? Ha – but there is a reason, believe me! Today we’re gonna talk about cuteness, or to be more precise – about its lack.

 

Ile nie piałabym nad urodą Scarlett, to i tak, mając do wyboru lalkę wzorowaną na niej i na Freddiem, wybrałabym tę drugą, ponieważ poprzestawiało mi się ostatnimi czasy w łepetynce i zaczęłam grawitować ku szeroko rozumianemu brzydactwu. To chyba naturalny odruch, gdy na co dzień obcuje się z tym, co urodziwe. Ładna lalka tu, ładna lalka tam. Naturalnie kocham je bezgranicznie za śliczne pysiałki i całą resztę, ale tak na dobrą sprawę, to nawet kawałek kiełbasy może być piękny, przy odpowiednim oświetleniu. A fascynujący brzydal, niezależnie od tego jak bardzo wyeksploatowane jest to powiedzenie, to fascynujący brzydal. O!

Scarlett is a beauty. No doubt about that. Strangely it doesn’t affect me at all. If I was given her as a doll I would probably give it away or sell it. Had enough of pretty dolls, I guess. It’s the ugly ones that attract me more and more these days (and the tendency is growing). I suspect that it’s natural, maybe some strange way of collecting evolution. I mean – when you have so many cute dolls to look at, you start to appreciate different ones. Fascinating ugliness, no matter how shallow this sounds, seems to be more … fascinating. Hehe, do you get the meaning?

 

Od dawna tu mnie bolało. Że chciałabym większej różnorodności. Łaknęłam odmiany. Krwi, parujących flaków i krzywych pysków. No i stąd wziął się wyżej wymieniony Freddie 🙂

It’s been a while since I hungered for something more versatile (hehe, versatile sounds much better than weird). To be honest, I wanted something bloody, ugly and dirty. That’s why I had to post Freddie’s picture above.

Z tegoż pożądania wykluł się też bohater dzisiejszego wpisu – łepetek brzydki, odpychający i w pewien sposób obleśny, dzięki któremu pobiłam swój własny rekord w kupowaniu na czas. Po raz pierwszy zobaczyliśmy się na eBayu i to była miłość od pierwszego wejrzenia. Ja wiem, że to zabrzmi nieprawdopodobnie, ale on rzucał mi tak powłóczyste spojrzenia, że nie miałam siły się oprzeć. Było zupełnie jak w harlequinie, gdy on i ona widzą się po raz pierwszy. Jej pierś unosi się w szybkim oddechu, pocą jej się dłonie, miękną kolanka i bum! – jest trafiona-zatopiona. Potem, po serii głupich dialogów, a czasami nawet przygód, para schodzi się i zaczyna się część niecenzuralna książki, gdzie dominują westchnienia: Och! Ach! Szybciej! Mocniej! Głębiej! (tak szczerze mówiąc, to nie wiem, czy rzeczywiście jęczy się „głębiej”, na ale niech sobie będzie).

The hero of today’s entry helped me satisfy my hunger for novelty. He’s ugly and, as some say, off-putting, but as he was my love at first sight (it always is love at the first sight, which worries me a bit, cause how many times one can fall in love …) and I will claim that he’s breathtakingly beautiful until death makes us part. I know that what I write might sound ridiculous, but it was he, who tempted me into pushing the „buy now” button. His smoldering glance enthralled me and made me lose my head! I swear it’s true. I didn’t want to buy him, not in the slightest. It was all his fault!

 

Ze mną i łepetkiem było prawie tak samo – gdy tylko do mnie dotarł dokonałam gwałtu na jego pudełku, by jak najszybciej dobrać się do wnętrza. A kiedy już wszystkie dzielące nas owijki, tekturki i taśmy zostały usunięte, mogłam oddać się kontemplacji jego pokrętnej doskonałości.

I almost raped his box in order to get inside. Grrr, does box opening always have to be such frustrating? The poor owner must go through a lot of pain and plastic wraps to finally hold the object of desire in their hands!

Ja wiem, że „ón” jest brzydki i na salony go z taką gębą nie puszczą, ale moja miłość jest ślepa, głucha, garbata i jeszcze chroma na jedną nóżkę.

I know that he’s ugly and there are not many people who would like to have him, but my love is blind, deaf, hump-backed and it also limps 😛

Moja rodzina jednogłośnie stwierdziła, że tym razem przesadziłam, bo takiego brzydactwa nikt jeszcze u mnie nie widział. Padło nawet pytanie czy mam zamiar jeszcze kiedyś coś takiego do domu ściągnąć. Gdy pytający otrzymali odpowiedź twierdzącą zareagowali na nią chwilą milczenia. To był chyba pogrzeb pogrzeb mojego dobrego smaku. 😛

My family decided that this time I’ve outdone myself. They asked me if I plan to buy any others of his kind. I confirmed. Their reaction was priceless – a minute’s silence. They were weeping over my bad taste. 😛

 

Czy mieli rację? Być może. Lalkowe wariactwo jest nie do ogarnięcia dla osób, które nie są w nim zanurzone. Myślę jednak że bliscy szybko przejdą nad moim szaleństwem do porządku dziennego, a może nawet polubią „potwora”. Oczywiście czeka mnie jeszcze sprowadzenie dla niego ciała, co trochę potrwa, ale jakaż to będzie radość, kiedy wszystkie części zbiorą się do kupki!

Maybe they were right. I proudly announce that I’ve become a dolly weirdo and I like it. Nonetheless, I hope that they will take a liking to the pale „monster”. They promised me to help collecting financial means for the body, and I guess that I should read their promise as: „Crazy or not, we will support you” 🙂

 

Nie sądź lalka po pudełku. Pudełko ładne, a wkład …

Don’t judge the doll by its box and cute logo 🙂

 

Wraz z głową brzydala do domu wprowadziło się bliże niezidentyfikowane „coś”, będące gratisem do właściwego zakupu. Nie wiem jakie jest jego faktyczne przeznaczenie. Przypuszczam, że „coś” należy traktować jako puste płótno dla własnych wyczynów malarskich 🙂

Together with the doll I received an unindentified something. I’m not sure what that is. I suppose that I should treat it as black canvas for training painting skills.

 

 

No co?! No co?! A kto mówił, że cosiek ma być ładny 😛

Hehe, nobody told that painting it would be easy 😛